Canon 5d, 1/200s, f7, iso160, Canon 16-35L f2.8 @ 16.

Shot at the Caspian sea, Mazandaran province, Saari city, Iran.

Waiting for the tide to arrive or leave, that is the question....

A while ago, my father had sent me a beautiful translation of a Pablo Neruda poem called Muere Lentamente (Die Slowly) by Ahmad Shamlu, and a friend of mine recently sent it again (different translation) and reading it again, I figured it's nice to share the poem with you. I'll quote the English and Persian translations [by Shamlu] (they don't necessarily match though). If you want to read the original in Spanish with the matched English translation, you can check here. Also another English translation is here.

"They die slowly, those who don't turn the tables when they are unhappy at work, who don't risk the certain for the uncertain to run after a dream, who don't permit themselves, even just once in a lifetime, to run away from sensible advice.

They die slowly, those who don't travel, who don't read, who don't hear music, who don't find grace in themselves.

They die slowly those who destroy their own love, who won't accept help.

They die slowly, those who pass their days complaining about their bad luck or about the incessant rain.

They die slowly, those who abandon a project before starting it, never asking about a subject they are unfamiliar with, never responding when asked about something they know.

We avoid the smooth dues of death by always remembering that being alive demands an effort much more than the simple action of breathing.

That only through our most ardent patience will we conquer a splendid happiness".

- Pablo Neruda

"به آرامی آغاز به مردن مي‌كنی اگر سفر نكنی، اگر كتابی نخوانی، اگر به اصوات زندگی گوش ندهی، اگر از خودت قدردانی نكنی.

به آرامی آغاز به مردن مي‌كنی
زماني كه خودباوري را در خودت بكشی،
وقتي نگذاري ديگران به تو كمك كنند.

به آرامي آغاز به مردن مي‌كنی
اگر برده‏ی عادات خود شوی،
اگر هميشه از يك راه تكراری بروی …
اگر روزمرّگی را تغيير ندهی
اگر رنگ‏های متفاوت به تن نكنی،
يا اگر با افراد ناشناس صحبت نكنی.

تو به آرامی آغاز به مردن مي‏كنی
اگر از شور و حرارت،
از احساسات سركش،
و از چيزهايی كه چشمانت را به درخشش وامی‌دارند،
و ضربان قلبت را تندتر مي‌كنند،
دوری كنی . .. .،

تو به آرامی آغاز به مردن مي‌كنی
اگر هنگامی كه با شغلت،‌ يا عشقت شاد نيستی، آن را عوض نكنی،
اگر برای مطمئن در نامطمئن خطر نكنی،
اگر ورای روياها نروی،
اگر به خودت اجازه ندهی
كه حداقل يك بار در تمام زندگي‏ات
ورای مصلحت‌انديشی بروی . . .

امروز زندگی را آغاز كن!
امروز مخاطره كن!
امروز كاری كن!
نگذار كه به آرامی بميری!
شادی را فراموش نكن
"

پابلو نرودا